ΚΡΟΝΟΣ

Ο Κρόνος είναι ο έκτος πλανήτης από τον Ήλιο και ο δεύτερος μεγαλύτερος του Ηλιακού Συστήματος μετά το Δία, με διάμετρο στον ισημερινό του 120.660 χιλιόμετρα.

Για αιώνες τον θεωρούσαν τον τελευταίο (εξώτατο) πλανήτη του Ηλιακού Συστήματος, καθώς είναι γνωστός από την αρχαιότητα. Πολλά από αυτά που σήμερα γνωρίζουμε για τον πλανήτη και τους δορυφόρους του, μας έγιναν γνωστά από την εξερεύνηση των Βόγιατζερ 1 και 2 το 1980-81.

Από το 2004, η διαστημοσυσκευή Cassini βρίσκεται σε τροχιά γύρω απ' τον πλανήτη, μελετώντας τον διεξοδικά.

Ο Κρόνος ανήκει στους λεγόμενους γίγαντες αερίων, στους εξωτερικούς δηλαδή πλανήτες του Ηλιακού Συστήματος που αποτελούνται από ένα μικρό βραχώδη πυρήνα (στο μέγεθος της Γης περίπου) που σκεπάζεται από τεράστιες μάζες αερίων. Παρά το μέγεθός του, η πυκνότητά του είναι χαμηλότερη από αυτή του Δία και από αυτή του νερού· αν υπήρχε μια δεξαμενή αρκετά μεγάλη ώστε να μπει μέσα ο Κρόνος, τότε θα επέπλεε. Όπως και ο Δίας, έτσι και ο Κρόνος ακτινοβολεί περισσότερη ενέργεια από αυτή που παίρνει από τον Ήλιο. Το φαινόμενο αυτό πιθανώς οφείλεται στις κινήσεις του υδρογόνου και του ήλιου στο εσωτερικό του. Κάθε τριάντα χρόνια μια μεγάλη καταιγίδα, γνωστή με το όνομα Μεγάλη Λευκή Κηλίδα, καλύπτει ένα μέρος της επιφάνειάς του.

Οι πόλοι του Κρόνου είναι εμφανώς συμπιεσμένοι και αυτό οφείλεται στην πολύ γρήγορη περιστροφή του πλανήτη γύρω από τον άξονά του.

Η περιστροφή των αερίων που σκεπάζουν τον πλανήτη δε γίνεται ομοιόμορφα. Η περιστροφή των περιοχών στον ισημερινό διαρκεί 10 ώρες και 14 λεπτά και αυτή των υπόλοιπων περιοχών 10 ώρες και 39 λεπτά, ενώ μια πλήρης περιστροφή του πλανήτη γύρω από τον Ήλιο διαρκεί 29,5 χρόνια. Η ατμόσφαιρά του αποτελείται κυρίως από υδρογόνο και σε ελάχιστες ποσότητες ήλιο και μεθάνιο

Έχει επιβεβαιωθεί η ύπαρξη 60 δορυφόρων διαφόρων μεγεθών σε τροχιά γύρω από τον Κρόνο, 52 από τους οποίους έχουν λάβει ονόματα. Ο μεγαλύτερος από αυτούς είναι ο Τιτάνας που είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος δορυφόρος στο Ηλιακό Σύστημα και ο μοναδικός με πυκνή ατμόσφαιρα (αποτελούμενη από υδρογονάνθρακες και άζωτο). Είναι μεγαλύτερος και από τον πλανήτη Ερμή.

Ονόματα μερικών από τους υπόλοιπους δορυφόρους είναι :

Αιγαίων, 

Μίμας,

Εγκέλαδος,

Τηθύς,

Διώνη,
Ρέα,

Υπερίων, 
Ιαπετός, κλπ

Οι εντυπωσιακοί δακτύλιοι γύρω από τον Κρόνο, τον κάνουν έναν από τους ομορφότερους πλανήτες. Συνολικά, θα πρέπει να υπάρχουν δέκα χιλιάδες δακτύλιοι που περικυκλώνουν τον πλανήτη, όπως οι ραβδώσεις ενός δίσκου γραμμοφώνου. Υπάρχουν κυκλικοί δακτύλιοι, ογκώδεις δακτύλιοι, και δακτύλιοι-πλεξούδες, οι οποίοι περιλαμβάνουν μόρια σκόνης, αμέτρητα κομμάτια πάγου και βράχους με μέγεθος λεωφορείων. Αρχίζουν από την κορυφή σχεδόν των νεφών του Κρόνου και εκτείνονται μέχρι την απόσταση των 274.000 χιλιομέτρων, ενώ το πάχος τους δεν ξεπερνάει το ένα χιλιόμετρο. Συγκριτικά είναι σαν να είχαμε μια πίτα με διάμετρο 1.400 μέτρων και πάχος πέντε χιλιοστών.

Φυσικά δεν έχει ακόμα διευκρινησθεί ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκαν τα δαχτυλίδια αυτά. Ίσως, όταν σχηματίστηκε ο Κρόνος, να άφησε κοντά του αχρησιμοποίητα υλικά που δεν κατόρθωσαν να συμπτυχθούν σε κάποιον δορυφόρο. Ίσως πάλι, ένας από τους δορυφόρους του Κρόνου να πλησίασε πάρα πολύ κοντά στον πλανήτη, οπότε η βαρυτική του δύναμη τον διέσπασε σχηματίζοντας το σύστημα των δακτυλίων του. Είναι επίσης πιθανόν το σύστημα των δακτυλίων να "ανανεώνεται" από τη διάλυση κάποιων δορυφόρων του Κρόνου, ενώ σε μερικές εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια δεν πρόκειται να υφίσταται καθόλου αφού τα σώματα που τους αποτελούν έλκονται σιγά σιγά προς την επιφάνεια του Κρόνου όπου και θα καταστραφούν.

Η σύνθεση των δακτυλίων αφορά κυρίως σημαντικές ποσότητες πάγου νερού. Κομμάτια πάγου δείχνουν να περιστρέφονται μαζί με θραύσματα μετάλλων, κόκκους σκόνης και κομμάτια βράχων. Τελευταία έχει παρατηρηθεί ότι οι δακτύλιοι είναι σχετικά ασταθείς στην πυκνότητα και την περιστροφή τους, κι αυτό σημαίνει αφενός ότι δημιουργήθηκαν σχετικά «πρόσφατα» (μιλώντας με αστρονομικές χρονικές κλίμακες) και αφετέρου ότι κάποια στιγμή θα διαλυθούν. 

ΠΛΑΝΗΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ - ΕΡΜΗΣ

Το ηλιακό ή πλανητικό μας σύστημα, αποτελείται βασικά από τον Ήλιο, που συγκεντρώνει το 99,8% της όλης μάζας του και από τους εννέα πλανήτες, που συγκεντρώνουν το υπόλοιπο 0,13%. Αυτοί κατά σειρά απόστασης από τον Ήλιο είναι: ο Ερμής, η Αφροδίτη, η Γη, ο Άρης, ο Δίας, ο Κρόνος, ο Ουρανός, ο Ποσειδώνας και ο Πλούτωνας, που περιστρέφονται γύρω από τον Ήλιο μας πάνω σε ελλειπτικές τροχιές.

Αν αναφερθούμε ειδικότερα στην οικογένεια των πλανητών, θα παρατηρήσουμε ότι μπορούμε να τους χωρίσουμε σε δύο μεγάλες κατηγορίες:
Τους πλανήτες που παρουσιάζουν χαρακτηριστικά όμοια με αυτά της Γης, όπως είναι ο Ερμής, η Αφροδίτη, η Γη και ο Άρης, τους οποίους γι' αυτό τον λόγο ονομάζουμε γήινους ή εσωτερικούς πλανήτες, επειδή βρίσκονται πιο κοντά στον Ήλιο Οι πλανήτες αυτοί έχουν μικρή μάζα, μεγάλη πυκνότητα, σχετικά μικρές διαστάσεις και στερεή επιφάνεια με μεταλλική ή βραχώδη υφή.
Τους εξωτερικούς γίγαντες πλανήτες ή πλανήτες της οικογένειας του Διός, οι οποίοι έχουν μεγάλη μάζα και πολύ μεγαλύτερες διαστάσεις από τους γήινους πλανήτες, ενώ η πυκνότητα της ύλης τους μόλις που ξεπερνά εκείνη του ύδατος. Συνεπώς είναι τεράστιες αέριες σφαίρες, αποτελούμενες κυρίως από υδρογόνο και ήλιο. Στην κατηγορία αυτή ανήκουν οι πλανήτες Δίας, Κρόνος, Ουρανός και Ποσειδώνας.
Ο πλανήτης Πλούτωνας, ο μικρότερος απ' όλους τους πλανήτες, μοιάζει περισσότερο με τους γήινους πλανήτες. Και έχει μάζα το 1/400 της μάζας της Γης, ενώ απέχει από τον Ήλιο 40πλάσια απόσταση απ' όσο η Γη.

Όλοι όμως οι πλανήτες υπολείπονται σε μέγεθος του Ήλιου, που με τη σειρά του πάλι είναι πολύ μικρότερος άλλων γνωστών ήλιων του Σύμπαντος.

Ο Ερμής είναι ο πλανήτης που βρίσκεται πιο κοντά στον ήλιο αλλά και ο 2ος μικρότερος πλανήτης, ελάχιστα μόνο πιο μεγάλος από τον Πλούτωνα.

Ονομάστηκε έτσι από το όνομα του θεού Ερμή, ο οποίος ήταν ο αγγελιοφόρος των Θεών. Βρίσκεται σε απόσταση μικρότερη των 70 εκατομμυρίων χιλιομέτρων από τον Ήλιο.

Ο Ερμής βρίσκεται τόσο κοντά στον Ήλιο ώστε είναι πολύ δύσκολο να τον διακρίνουμε καθαρά από τη Γη. Ο Ερμής μπορεί να παρατηρηθεί μόνο, χαμηλά στον ουρανό, στις ώρες του λυκόφωτος (αυγή και ηλιοβασίλεμα).

Η ηλιακή του ημέρα (από ανατολή σε ανατολή) διαρκεί διπλάσιο χρόνο (176 γήινες ημέρες) απ' ότι το έτος του, αν και μια πλήρης περιστροφή γύρω από τον άξονά του διαρκεί 59 ημέρες, ενώ μια πλήρης περιφορά του γύρω από τον Ήλιο διαρκεί 88 μόνο ημέρες.

Οι εικόνες του Ερμή λήφθηκαν από το Mariner 10,

ο οποίος έκανε τρεις στενές προσεγγίσεις στον Ερμή το 1974 και το 1975, στέλνοντάς μας 10.000 περίπου φωτογραφίες καλύπτοντας το 57% του πλανήτη. Κατεγράφησαν θερμοκρασίες από -183 έως +187 βαθμούς Κελσίου και ενός ασθενούς μαγνητικού πεδίου. Ανάμεσα στα διάφορα χαρακτηριστικά της επιφάνειας ήταν και ένα τεράστιο λεκανοπέδιο που ονομάστηκε Λεκανοπέδιο των Θερμίδων (Caloris).

Εάν κοιτάξετε πολύ με το τηλεσκόπιο, μπορείτε να δείτε ότι ο Ερμής μοιάζει με το φεγγάρι, δεδομένου ότι έχει μια επιφάνεια γεμάτη από κρατήρες και ενδιάμεσα στρώματα ηφαιστειακής πλημμύρας (Maria).

Πράγματι, η επιφάνεια του είναι κυριολεκτικά σκαμμένη και παντού υπάρχουν κρατήρες από πτώσεις μετεωριτών. Αυτό οφείλεται κυρίως στη άμεση γειτνίασή του με τον Ήλιο. Η τεράστια βαρύτητα του Ήλιου προσελκύει μικρούς και μεγάλους μετεωρίτες και άλλους διαστημικούς βράχους, με αποτέλεσμα η επιφάνειά του να βομβαρδίζεται συνεχώς.

Η επιφάνειά του την ημέρα, λόγω της πολύ μικρής απόστασής του από τον Ήλιο, βρίσκεται σε θερμοκρασίες τέτοιες που λιώνουν ακόμη και τα μέταλλα, ενώ την νύχτα παγώνει από το κρύο λόγω της έλλειψης οποιασδήποτε ατμόσφαιρας. Ο Ερμής έχει πολύ λεπτή ατμόσφαιρα, με το οξυγόνο και το Ήλιο σε μεγάλη αναλογία, περίπου 40% το καθένα.

Χωρίς ατμόσφαιρα γύρω του, δεν υπάρχει προστασία ούτε από τη ζέστη, ούτε από το κρύο. Έτσι στο αφήλιο του οι θερμοκρασίες το μεσημέρι, στην επιφάνεια του, φθάνουν σε 285 βαθμούς Κελσίου, ενώ στο περιήλιο φθάνουν σε 430 βαθμούς Κελσίου. Στην παρακάτω εικόνα εμφανίζεται ο Ερμής, όπως φαίνεται από το Ραδιοτηλεσκόπιο VLA και καταγράφεται η θερμοκρασία της επιφάνειάς του. Το σκούρο κόκκινο χρώμα έχει πάνω από 400 βαθμούς Κελσίου και το γαλαζοκίτρινο λιγότερους βαθμούς.

Για σύγκριση η μέγιστη θερμοκρασία που έχει καταγραφεί ποτέ στην επιφάνεια της Γης είναι 57,7 βαθμοί Κελσίου στη Λιβύη, τον Σεπτέμβριο του 1922. Αντίθετα οι νύχτες του Ερμή είναι ιδιαίτερα παγερές και ξεπερνούν τους 180 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Στον Ερμή βρέθηκε ότι έχει ένα μικρό μαγνητικό πεδίο, περίπου το 1% της Γης. Δεν γνωρίζουμε αν παράγεται από τον πυρήνα ή το μαγνητισμό του φλοιού. Η πυκνότητα του Ερμή πάντως υπονοεί ότι έχει έναν πυρήνα από σίδηρο και νικέλιο.
Η μοίρα πάντως του Ερμή είναι διαγεγραμμένη από τώρα. Αφού σε πέντε περίπου δισεκατομμύρια χρόνια από σήμερα, όταν ο Ήλιος θα αρχίσει να διογκώνεται μετατρεπόμενος σε κόκκινο γίγαντα, η επιφάνειά του θα φτάσει τον Ερμή και θα τον εξαερώσει.

ΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΒΛΑΠΤΕΙ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ

Σύμφωνα με επιστήμονες, η μακρόχρονη παραμονή στο Διάστημα μπορεί να αλλοιώσει δραματικά την εμφάνιση των επίδοξων αστροναυτών, που μάλλον θα γίνουν κοντοί, χοντροί και φαλακροί. H σχεδόν μηδενική βαρύτητα θα εμποδίσει την ανθρώπινη ανάπτυξη, οδηγώντας στην ατροφία των μυών και των οστών, όπως δήλωσε ο αστροβιολόγος Δρ Λιούις Nτάρτνελ: «Mε τις λίγες κινήσεις σε συνθήκες μικρο βαρύτητας κι ένα περιβάλλον που δεν είναι ποτέ ούτε πολύ ζεστό ούτε πολύ κρύο, οι μελλοντικοί κάτοικοι του Διαστήματος μάλλον θα είναι αρκετά στρουμπουλοί. Επιπλέον, η έλλειψη βαρύτητας θα προκαλέσει συγκέντρωση υγρού στο κεφάλι, το οποίο θα μοιάζει πρησμένο, ενώ οι τρίχες πιθανόν να εξαφανιστούν».

Πηγή: ΕΘΝΟΣ, 7/6/2009

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ

Οι εικόνες που αντικρίζουν οι αστροναύτες στο διάστημα είναι εντυπωσιακές και προς τη γη και προς το διάστημα. Μια απέραντη μοναξιά βασιλεύει... Ένα απέραντο γκρίζο απλώνεται παντού.





Μόνο αρκετά μακριά, φαίνεται ένας γαλάζιος πλανήτης, η Γη μας!




Αλήθεια τι παράξενη αίσθηση θα είναι να αντικρίζει κανείς τη Γη από τη Σελήνη!Τα συναισθήματα που δημιουργούνται είναι πολύ έντονα. Ένα σφίξιμο στην καρδιά, για το άγνωστο που περιβάλλει το Σύμπαν, "σοφά" τα λόγια των πρώτων αστροναυτών: "Εκπληκτική θέα", "Απερίγραπτη μελαγχολία".

To Discovery έρχεται, το Atlantis φεύγει

Δευτέρα 30 Μαρτίου 2009 15:05

To διαστημικό λεωφορείο της NASA προσγειώθηκε με ασφάλεια στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι μετά την 13ήμερη αποστολή του στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Αύριο, προγραμματίζεται η εκτόξευση του Atlantis.
Η προσγείωση έγινε με λίγες ώρες καθυστέρησης καθώς υπήρχαν ανησυχίες εξαιτίας των κακών καιρικών συνθηκών.
Το Discovery ξεκίνησε την αποστολή του στις 15 Μαρτίου. Κατά την παραμονή του στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, το 7μελές πλήρωμα εγκατέστησε ένα επιπλέον ζευγάρι ηλιακών πτερυγίων. Στον γυρισμό μετέφερε μαζί του την αστροναύτη Sandra Magnus η οποία επέστρεψε στη Γη μετά από τέσσερις μήνες.
Το διαστημικό λεωφορείο αποσυνδέθηκε από τον ΔΔΣ την Τετάρτη, ενώ την Πέμπτη το πλήρωμα αφιέρωσε πέντε ώρες επιθεωρώντας την εξωτερική επιφάνεια του σκάφους και την ακεραιότητα της θερμικής ασπίδας.
«Οι τροχοί σταμάτησαν» ανακοίνωσε ο Διοικητής Lee Archambault όταν το σκάφος εντέλει ακινητοποιήθηκε. Το κέντρο ελέγχου στο Χιούστον απάντησε: «Καλώς όρισες Discovery, μετά τη σπουδαία αποστολή τροφοδότησης με ενέργεια του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού».
Η NASA προετοιμάζει τώρα για εκτόξευση το διαστημικό λεωφορείο Atlantis, το οποίο αναμένεται ότι θα απογειωθεί στις 31 Μαρτίου, με προορισμό το τηλεσκόπιο Χαμπλ. Η αποστολή έχει ήδη αναβληθεί αρκετές φορές, από τον Οκτώβριο του 2008. ( focus )

Δες στα παρακάτω βίντεο την προετοιμασία και την εκτόξευση πυραύλων από τη ΝΑΣΑ στο διάστημα

Πολλά ερωτήματα γεννιούνται στο μυαλό μας: "Είμαστε άραγε μόνοι στο Σύμπαν;" "Από πού ήρθαμε;" "Πώς βρεθήκαμε στη Γη;" "Ποιο θα ναι το μέλλον μας;" "Πόσο μικροί είμαστε απέναντι στην απεραντοσύνη του Σύμπαντος;"

Δες το παρακάτω βίντεο. Τι σκέψεις και συναισθήματα σου προκαλεί;

Ταξίδι από το άπειρο στο απειροελάχιστο!

Είναι ένα ταξίδι υψηλών ταχυτήτων, με άλματα επί 10.

Ξεκινάμε το ταξίδι μας με απόσταση 1 μέτρου, και αυξάνοντας 10 φορές σε κάθε βήμα , 10 μέτρα, 10x10 = 100μ., 10x10x10 = 1.000μ., 10x10x10x10 = 10.000μ., κ.ο.κ., μέχρι …..τα όρια των γνώσεών μας σε περιοχές εκτός του γαλαξία μας.

Αργότερα θα επιστρέψουμε, λίγο γρηγορότερα, μέχρι το σημείο αφετηρίας μας και θα συνεχίσουμε το ταξίδι μας στην αντίθετη κατεύθυνση, δια του 10 κάθε φορά στον μικρόκοσμο.

Παρατήρησε στις σταθερές των νόμων του σύμπαντος και σκέψου πόσα πράγματα απομένουν να ανακαλύψουμε...

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ!!

ΘΕΑΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΤΗΛΕΣΚΟΠΙΟ HUBBLE

Το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble πήρε το όνομα του από τον αστρονόμο Edwin Powell Hubble και εκτοξεύτηκε στο διάστημα στις 24 Απριλίου 1990. Είναι ειδικό τηλεσκόπιο και κινείται σε τροχιά αρκετά ψηλά από τη γη.

Το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble ανακαλύπτει νέες περιοχές κοσμικής σκόνης στον γαλαξία NGC 1316. Αν και στην καθημερινή μας δραστηριότητα η σκόνη αποτελεί ενοχλητική πραγματικότητα, ιδιαίτερα η κόκκινη σκόνη της Σαχάρας που λερώνει την Αθήνα, η κοσμική σκόνη που υπάρχει σε μορφή νεφών στους γαλαξίες είναι το υλικό από το οποίο δημιουργούνται τα νέα αστέρια. Πρόσφατα παρατηρήθηκαν από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble σύνθετοι σχηματισμοί από κοσμική σκόνη, σμήνη αστεριών, και από την ενοποίηση δύο άλλων γαλαξιών οι οποίοι ήταν «πλούσιοι» σε αέριο και που είναι κρυμμένοι στον γιγαντιαίο ελλειπτικό γαλαξία NGC 1316.

Η εντυπωσιακή ομορφιά του κόσμου, ένα πολύ μικρό μέρος του κόσμου! Αυτό είναι απλά πέρα από κάθε φαντασία.

Απολαύστε το!

Ο γαλαξίας - 28 εκατομμύρια έτη φωτός από τη γη – εκλέχτηκε σαν η καλύτερη εικόνα που λήφθηκε από το τηλεσκόπιο Hubble. Οι διαστάσεις του γαλαξία, αποκαλούμενου επίσημα M104, είναι ένα εντυπωσιακό θέαμα. Έχει 800 δισεκατομμύρια ήλιους και έχει διάμετρο 50.000 έτη φωτός.

Το νεφέλωμα Ant (μυρμήγκι), ένα σύννεφο από σκόνη και αέρια του οποίου το τεχνικό όνομα είναι Mz3, όταν παρατηρείται χρησιμοποιώντας τα επίγεια τηλεσκόπια μοιάζει με ένα μυρμήγκι. Το νεφέλωμα βρίσκεται μέσα στο γαλαξία μας μεταξύ 3.000 και 6.000 ετών φωτός από τη γη.

Στην τρίτη θέση είναι το νεφέλωμα NGC 2392, που ονομάζεται Εσκιμώος επειδή μοιάζει με ένα πρόσωπο που περιβάλλεται από μια γούνινη κουκούλα. Η κουκούλα είναι, στην πραγματικότητα, ένα δαχτυλίδι από αντικείμενα μορφής κομήτη που πετούν μακρυά από ένα βαμμένο αστέρι. Ο Εσκιμώος είναι 5.000 έτη φωτός από τη γη.

Στην τέταρτη θέση είναι το νεφέλωμα του ματιού της γάτας (Cat's Eye Nebula), το οποίο μοιάζει με το μάτι του εξαϋλωμένου μάγου Sauron από το Lord of the Rings.

Στην έκτη θέση είναι το νεφέλωμα του κώνου (Cone Nebula). Το μέρος που απεικονίζεται εδώ είναι σε μήκος 2,5 έτη φωτός (το ισοδύναμο των 23 εκατομμυρίων ταξιδιών με επιστροφή από το φεγγάρι).

Η τέλεια θύελλα (Perfect Storm ), μια μικρή περιοχή στο νεφέλωμα κύκνων, 5.500 έτη φωτός μακριά, που περιγράφονται σαν “αφρώδης ωκεανός του υδρογόνου και του οξυγόνου μικρών ποσοτήτων θείου και άλλων στοιχείων”

Starry Night (έναστρη νύχτα), έτσι ονομάζεται επειδή υπενθύμισε στους αστρονόμους τη ζωγραφική του Van Gogh. Είναι ένας φωτοστέφανος γύρω από ένα αστέρι με γαλακτώδη μορφή

Τα βλοσυρά μάτια (glowering eyes ) 114 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά, είναι οι στροβιλισμένοι πυρήνες δύο συγχωνευμένων γαλαξιών αποκαλούμενων NGC 2207 και IC 2163 στον απόμακρο σημαντικό αστερισμό Canis

Το Trifid (με τρεις προεξοχές) νεφέλωμα. Ένας “αστρικός βρεφικός σταθμός”, 9.000 έτη φωτός μακριά από εδώ, είναι εκεί όπου τα νέα αστέρια γεννιούνται.

Και διαφορετικές άλλες "μαγευτικές" φωτογραφίες νεφελωμάτων και γαλαξιών. Καλό ταξίδι!!

ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΣΤΗ ΣΕΛΗΝΗ

Γερμανοί επιστήμονες αποκάλυψαν σήμερα τα σχέδιά τους για μια γερμανική διαστημική αποστολή στο φεγγάρι με ένα ρομποτικό διαστημόπλοιο που θα προσεληνωθεί το αργότερο έως το 2018, ενώ δύο χρόνια αργότερα θα ξεκινήσουν τακτικές αποστολές διαστημικών "φορτηγών".

Ο Πέτερ Κιρ, ο επικεφαλής της ομάδας διαστημικών πτήσεων της εταιρείας EADS-Astrium της Βρέμης είπε ότι η μελέτη για την ανάπτυξη ενός ρομποτικού διαστημοπλοίου θα ξεκινήσει τον επόμενο μήνα. Το σχέδιο χρηματοδοτείται από την DLR, τη γερμανική αεροδιαστημική υπηρεσία.

Ο Κιρ είπε ότι η Γερμανία πρέπει να εξακριβώσει ποιες τεχνολογίες θα χρειαστούν για να επιτευχθεί ομαλή προσελήνωση χωρίς να ελέγχεται από τη Γη. Το αυτοματοποιημένο διαστημόπλοιο θα χρησιμοποιεί οπτικούς αισθητήρες για να προσεληνώνεται αποκλειστικά με δικά του μέσα ελέγχου.

Η EADS-Astrium έχει ήδη κατασκευάσει ένα διαστημικό φορτηγό, το ATV, καθώς και διαστημικούς πυραύλους Ariane 5.

Εάν οι δοκιμές του διαστημοπλοίου στεφθούν από επιτυχία, η αποστολή θα γίνει κάποια στιγμή μεταξύ 2016-2018. Ο Κιρ διευκρίνισε ότι το σχέδιο δεν είναι ανταγωνιστικό αλλά συμπληρωματικό ως προς τις άλλες ευρωπαϊκές απόπειρες για ένα ταξίδι στη σελήνη.

Η Ευρωπαϊκή Διαστημική Υπηρεσία (ESA) έχει προτείνει να χρησιμοποιηθεί το φεγγάρι ως βάση για την εξερεύνηση του ηλιακού συστήματος. Ο Μίχαελ Μένκινγκ, στέλεχος της EADS-Astrium, δήλωσε ότι η μελέτη της σελήνης θα μπορούσε να αποκαλύψει πολλά στοιχεία για την προέλευση της ίδιας της Γης. (Από το διαδίκτυο)